Gabriel García
Márquez
biografia
Władysław Reymont
biografia
George Bizet
biografia
wiedza o kulturze
Stanisław Wyspiański
biografia

Adam Naruszewicz - biografia

5
Damian Konkel

Adam Naruszewicz urodził się w Polesiu 20 października 1733 roku. Poeta, historyk, dramatopisarz i tłumacz.

Pochodził z podupadłej litewskiej szlachty. Był synem Jerzego i Pauliny Naruszewiczów. Bardzo szybko został sierotą. Naruszewicz był bardzo religijnym człowiekiem. Już jako 15-latek ukończył szkołę jezuitów w Pińsku, po czym w sierpniu 1748 roku wstąpił do ich zakonu. Następnie został wydelegowany do szkoły jezuickiej w Lyonie, gdzie rozpoczął studia. Po dziesięciu latach powrócił do ojczyzny i został wykładowcą łaciny, a następnie poetyki i retoryki w Akademii Wileńskiej. Jezuici zaznajomili Naruszewicza z kanclerzem litewskim Czartoryskim, stając się jego mecenasem. Znajomość z Czartoryskim otworzyła drzwi na nowe horyzonty młodemu artyście. To właśnie kanclerz opłacił mu podróż po Europie, w tym jego studia teologiczne we Francji.

Jako pisarz Adam Naruszewicz zadebiutował w 1771 roku pisząc na łamach pierwszego polskiego czasopisma literackiego pod tytułem „Zabawy przyjemne i pożyteczne” wszelakie wiersze, sielanki, ody. W tym samym roku zostaje redaktorem tygodnika. Naruszewicz miał bardzo wysoką pozycję w świecie literackim, a on sam został namaszczony tytułem „Ojca Klasycyzmu”. Naruszewicz był w bardzo dobrych kontaktach z królem Polski, Stanisławem Augustem Poniatowskim. Król cenił jego pracowitość, głęboką wiarę oraz szlachetny charakter. Był stałym uczestnikiem obiadów czwartkowych, organizowanych przez ówczesnego władcę. O zażyłości Naruszewicza z Poniatowskim może świadczyć, iż sama głowa państwa nazywała go „swoim Naruchem”.

W 1772 roku w wydawnictwie Grolla wydał drukiem dwa przekłady dzieł Tacyta, a rok później dwa tomy pieśni Horacego. W tym samym roku na życzenie Poniatowskiego wybito medal z wizerunkiem poety. W roku 1775 został biskupem smoleńskim oraz kawalerem orderu Świętego Stanisława.

Adam Naruszewicz - życiorys

Zaledwie osiem lat po pierwszej publikacji, w 1778 roku, wydano czterotomowy zbiór „Dzieł” Adama Naruszewicza. Druk liczył ponad 900 stron. W 1781 roku wydał dwa tomy „Żywotów Chodkiewicza”. Dwa lata później został odznaczony Orderem Orła Białego.

Największą sławę przysporzyły Adamowi Naruszewiczowi satyry. Był autorem ośmiu satyr, a do najpopularniejszych zalicza się: „Chudy literat”, „Reduty” i „Wiek zepsuty”. Artysta tymi dziełami okazał się świetnym obserwatorem życia i obyczajów szlacheckich. Liryk był zafascynowany rozwojem techniki oraz przedmiotów. Dowodem tego są wiersze Adama Naruszewicza pt. „Kałamarz” czy „Filiżanka”. W 1789 roku zainspirowany lotem balonem Francuza Jeana Pierre’a Blanchard’a wydał odę pt. „Balon”. Adam Naruszewicz nie był jednak świadkiem sławetnego lotu nad Warszawą. Ale zauroczony wyczynem postanawia poświęcić temu wydarzeniu okolicznościowe dzieło.

W 1791 roku został jednym z założycieli „Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej”. Rok wcześniej zostaje przeniesiony na biskupstwo łuckie. W ostatnich latach życia wieszcz unikał życia publicznego. Umiera 8 lipca 1796 roku w Janowie Podlaskim.

Ocena pracy

Zgłoś błąd

Szukaj materiałów

© 2022 Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved Regulamin Polityka prywatności

Porozmawiaj z nami

Wybierz interesujące Ciebie tematy

Dane kontaktowe

!
!
!

Dla firm

!