Adam Naruszewicz
biografia
Władysław Reymont
biografia
George Bizet
biografia
wiedza o kulturze
Stanisław Wyspiański
biografia

Gabriel García Márquez - biografia

5
Damian Konkel

Gabriel Garcia Marquez - kolumbijski powieściopisarz, dziennikarz, laureat Nagrody Nobla z 1982 roku w dziedzinie literatury. Urodził się 6 marca 1927 roku w Aracataca na północy Kolumbii. Najsłynniejszy pisarz pochodzący z tego kraju i najwybitniejszy z twórców tzw. „realizmu magicznego”.

Pierwsze lata życia

Gabriel Garcia, znany również pod zdrobnieniem „Gabo”, był początkowo wychowywany przez dziadków. Niewątpliwie te osoby miały bardzo duży wpływ na późniejszy rozwój Marqueza. Dziadek – pułkownik i weteran wojenny Nicolas Ricardo Marquez, był również nestorem kolumbijskich liberałów i pragnął by wnuk poszedł w jego ślady. Babcia, Tranquilina Iguaran, z kolei była osobą wierzącą i bardzo przesądną. Opowiadała młodemu Gabo o duchach i upiorach w taki sposób, jakby były one rzeczywistością. Wielu badaczy uważa, że owe opowieści były początkiem „realizmu magicznego”, z którego słynął Kolumbijczyk. Po śmierci dziadka wraz z babcią, która traciła wzrok, przeprowadzili się do miasta Sucre, gdzie mieszkali rodzice artysty.

Szkoła i początek kariery zawodowej

Gabriel był dobrym i pilnym uczuciem, którego pasją była literatura. W 1946 roku podjął studia prawnicze na Uniwersytecie w stolicy Kolumbii Bogocie. Swoją karierę zawodową rozpoczął jako reporter i dziennikarz w dodatku do gazety „ El Espectador”. Po krwawych zamieszkach w Bogocie w 1948 roku pisarz przenosi się na Uniwersytet w Cartagenie, gdzie zaczyna pracować jako reporter dla „El Universal”. W 1950 roku powraca do Baranquilla, by kontynuować swoją dziennikarską działalność. Fascynacja literaturą Franza Kafki oraz początek autorskiej kariery pisarskiej powodują, że studiów prawniczych nigdy nie ukończył.

Kariera pisarska

W 1955 roku Gabriel Marquez wydał pierwsze poważne dzieło pod tytułem „Szarańcza”. Dodatkowej popularności przysparza mu cykl reportaży pt. „Opowieść rozbitka”. W 1958 roku zawiera związek małżeński z Mercedes Barchą. W 1960 roku zostaje wydelegowany na Kubę, by pracować dla rządowej agencji prasowej. W 1961 roku przez krótki czas pracuje jako korespondent w Nowym Jorku „Prensa Latina”. Nie pracował tam długo, ponieważ pogróżki CIA pod jego adresem po publikacji „niewygodnych” tekstów zmusiły Marqueza by przeprowadzić się do Meksyku. W 1967 roku ukazuje się największe dzieło Gabo pt. „Sto lat samotności”. W 1982 roku został laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Kolejnym wielkim utworem Kolumbijczyka była wydana w 1985 roku „Miłość w czasach zarazy”. Powieść była inspirowana miłością jego rodziców (choć jego zakończenie odbiegało od prawdziwych wydarzeń). Cztery lata wcześniej światło dzienne ujrzało dzieło pt. „ Kronika zapowiedzianej śmierci”, w której napisał o ciemnych stronach kultury Ameryki Łacińskiej, takich jak przesadne przywiązanie do honoru oraz skłonności do przemocy. W 1994 roku Gabriel Garcia wydał powieść pt. „O miłości i innych demonach”, a dziesięć lat później napisał, jak się później okazało, ostatnie dzieło pt. „ Rzecz o mych smutnych dziwkach”.

Choroba i śmierć

Ostatnie lata życia Gabriela Marqueza stanęły pod znakiem cierpienia. Pisarz zmagał się z chorobą nowotworową i postępującą demencją. Zmarł 17 kwietnia 2014 roku w Meksyku.

Gabriel Garcia Marquez - życiorys

Gabriel Garcia Marquez cytaty:

„Najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie twoja”.
„Ludzie, których kochamy, powinni umierać razem ze swoimi rzeczami”.
„Nigdy nie przestawaj się uśmiechać, nawet jeśli jesteś smutny, ponieważ nigdy nie wiesz, kto może się zakochać w twoim uśmiechu”.
„Jeżeli ktoś nie kocha cię tak jakbyś tego chciał, nie oznacza to, że nie kocha cię on z całego serca i ponad siły”.
„To niewiarygodne, jak można czuć się szczęśliwą przez tyle lat, mimo tylu kłótni, tylu upierdliwości i tak naprawdę, kurwa, nie wiedzieć, czy to miłość czy nie"
„Literatura jest najlepszą zabawką, jaką wymyślono, żeby drwić z ludzi”.
„Za to kiedy kobieta postanawia przespać się z jakimś mężczyzną, nie ma takiego parkanu, którego by nie przeskoczyła, fortecy, której by nie zdobyła, ani jakiejkolwiek normy moralnej, której nie byłaby gotowa złamać; i nie ma takiego Boga, który by ją powstrzymał”.
„W seksie szukamy pociechy, gdy cierpimy na niedostatek miłości”.
„Minuta pojednania więcej znaczy niż całe życie przyjaźni”.

Gabriel Garcia Marquez książki:

  • 1947 – a rezygnacja (La tercera resignación) – opowiadanie, w Polsce ukazało się w zbiorze pt. Dialog lustra w 1976
  • 1955 – Szarańcza (La hojarasca) – powieść, pol. wyd. 1977
  • 1961 – Nie ma kto pisać do pułkownika (El coronel no tiene quien le escriba) – powieść, pol. wyd. 1978
  • 1962 – W tym mieście nie ma złodziei (Los funerales de la Mamá Grande) – tom opowiadań, pol. wyd. 1971
  • 1962 – Zła godzina (La mala hora) – powieść, pol. wyd. 1970
  • 1967 – Sto lat samotności (Cien años de soledad) – powieść, pol. wyd. 1974
  • 1970 – Opowieść rozbitka (Relato de un náufrago) – wydanie książkowe reportażu z 1955, pol. wyd. 1980
  • 1972 – Niewiarygodna i smutna historia niewinnej Erendiry i jej niegodziwej babki (La increíble y triste historia de la cándida Eréndira y de su abuela desalmada) – tom opowiadań, pol. wyd. 1974
  • 1974 – Dialog lustra (Ojos de perro azul) – tom opowiadań, pol. wyd. 1976
  • 1975 – Jesień patriarchy (El otoño del patriarca) – powieść, pol. wyd. 1980
  • 1981 – Kronika zapowiedzianej śmierci (Crónica de una muerte anunciada) – powieść, pol. wyd. 1987
  • 1985 – Miłość w czasach zarazy (El amor en los tiempos del cólera) – powieść, pol. wyd. 1994
  • 1986 – Na fałszywych papierach w Chile (La aventura de Miguel Littin clandestino en Chile) – powieść, pol. wyd. 2002
  • 1989 – Generał w labiryncie (El general en su laberinto) – powieść, pol. wyd. 1993
  • 1992 – Dwanaście opowiadań tułaczych (Doce cuentos peregrinos) – tom opowiadań, pol. wyd. 1995
  • 1994 – O miłości i innych demonach (Del amor y otros demonios) – powieść, pol. wyd. 1996
  • 1996 – Raport z pewnego porwania (Noticia de un secuestro) – powieść, pol. wyd. 1997
  • 2002 – Życie jest opowieścią (Vivir para contarla) – autobiografia, pol. wyd. 2004
  • 2004 – Rzecz o mych smutnych dziwkach (Memoria de mis putas tristes) – powieść, pol. wyd. 2005

Ocena pracy

Zgłoś błąd

Szukaj materiałów

© 2022 Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved Regulamin Polityka prywatności

Porozmawiaj z nami

Wybierz interesujące Ciebie tematy

Dane kontaktowe

!
!
!

Dla firm

!