edu_czeslaw_milosz_1474622216.jpg
Czesław Miłosz
biografia
Juliusz Słowacki
biografia
edu-stanislaw_baranczak_1474624618.jpg
Stanisław Barańczak
biografia
Zofia Nałkowska
biografia
Sławomir Mrożek
biografia
Chirurgiczna precyzja
interpretacja
Widokówka z tego świata
interpretacja
Zniewolony umysł
interpretacja
Kordian
streszczenie
Balladyna
streszczenie
Campo di Fiori
interpretacje
Madaliony
streszczenie
Johann Wolfgang
von Goethe
biografia
Zofia Nałkowska
biografia

Ignacy Krasicki – biografia

15
K C
6

Urodził się 3 lutego 1735 w Dubiecku, spokrewniony z Potockimi i Sapiechami, sam z pochodzenia był magnatem, a rodzina jego szczyciła się tytułem hrabiów Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Jego ojciec był m. in. Senatorem Rzeczypospolitej, W rodzinie Krasickich oprócz Ignacego urodziły się jeszcze dwie córki i czterech synów.

Ignacy, choć część swego dzieciństwa spędził u ciotek, otrzymał staranne wykształcenie, aż w końcu postanowił pójść za sugestią rodziców i został kapłanem.

We wczesnym kapłaństwie miał sposobność dwuletniego studiowania w Rzymie, a po powrocie otrzymał posadę sekretarza prymasa Władysława Aleksandra Łubieńskiego. Jego kariera rozwijała się żywo, poza służba w Kościele miał wpływ także na inne przestrzenie życia publicznego, gdyż przyjaźnił się ze Stanisławem Augustem Poniatowskim, który zachwycał się twórczością Krasickiego.

W końcu został Kapelanem Królewskim, współorganizatorem słynnych obiadów czwartkowych, które były spotkaniami elit intelektualnych na Zamku Królewskim lub w okresie letnim w Łazienkach.

Ignacy Krasicki z racji swej bardzo wysokiej pozycji społecznej zajmował wyraźne stanowisko wobec spraw swojej ojczyzny, na przykład wobec inwazji Prus, sprzeciwiając się oddaniu Warmii pod rządy obcego mocarstwa, co wyraził nie oddając hołdu Fryderykowi II. Musiał jakoś odnaleźć się w trudnych czasach rozbioru pomiędzy przyjaźnią z królem Polski a sugestiami papieskimi, kierującymi biskupa ku poddańczej postawie wobec Prus.

Zmarł w Berlinie w wieku 66 lat, tam też został pochowany w katedrze Świętej Jadwigi Śląskiej. Ostatecznie ciało jego zostało przeniesione do Katedry Gnieźnieńskiej. Za życia był odznaczony m. in. Orderem Orła Białego, Orderem Świętego Stanisława, a także doceniany w wielu prestiżowych środowiskach literackich.

Twórczość Ignacego Krasickiego

Ignacy Krasicki początkowo zasłynął „Hymnem do miłości Ojczyzny”, który był fragmentem IX pieśni poematu Myszeida. Poniższe strofy hymnu stały się pierwszym utworem patriotycznym, który spełniał rolę hymnu narodowego Polski, znajdującej się w trudnej sytuacji zaborów.

Święta miłości kochanej ojczyzny,
Czują cię tylko umysły poczciwe!
Dla ciebie zjadłe smakują trucizny,
Dla ciebie więzy, pęta niezelżywe.

Kształcisz kalectwo przez chwalebne blizny,
Gnieździsz w umyśle rozkoszy prawdziwe,
Byle cię można wspomóc, byle wspierać,
Nie żal żyć w nędzy, nie żal i umierać.

Wybitny autor oświeceniowy był bardzo płodnym pisarzem. Jego satyry czy bajki ukazywały prawdę o moralnej kondycji człowieka i stały się żywym lustrem dla zobaczenia wielu ludzkich przywar.

Bajki i satyry Ignacego Krasickiego

Książę Biskup Krasicki – bo takież otrzymał tytuły, realizował swoje talenty literackie we wszystkich gatunkach klasycznych, pisał bowiem i wiersze, i poematy, bajki, homilie, satyry, rozprawki, listy, a do tego wszystkiego zajmował się również tłumaczeniami między innymi Dantego, Hezjoda, Teokryta czy Plutarcha. Z kolei jego powieść pt.: „Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki” stała się mieszaniną gatunkową powieściopisarskiego utworu nowożytnego.

Krasicki najbardziej jednak zapamiętany jest jako autor Bajek, w których nie tyle zwierzęta mają nadane cechy osobowe, co właśnie ludzkie wady znajdują swe wyraziste uwidocznienie w przykładowych bohaterach zwierzęcych, odgrywających rolę ludzi. Na przykład w bajce pod tytułem „Kruk i lis”, spotykają się dwie osobowości ludzkie: próżna z przebiegłą. Bajki były też dla autora polem rozpraw nad losami narodu polskiego, jak na przykład bolesny problem rozbiorów ujęty został wyraziście w utworze pt.: „Jagnię i wilcy”.

Większość utworów Ignacego Krasickiego obfituje w mądrościowe opowieści o człowieku, jego moralnym kręgosłupie. Są to często utwory moralizatorskie, nawet jeśli bardzo ośmieszają dane postawy ludzkie, to jednak budzą do refleksji nad własnym zachowaniem wobec innych.

Warto zwrócić uwagę też i na to, że Krasicki nie bał się ukazywać wad społecznych, nawet jeśli dotyczyły one Kościoła, którego sam był przedstawicielem. Utwór „Monachomachia – czyli wojna mnichów”, pisany wierszem w gatunku poematu heroikomicznego, przedstawia upadek duchowy zakonników, którzy żyją wręcz w hedonistyczny sposób.

Ignacy Krasicki był tytanem pisarstwa i spuścizna jego jest żywym orężem w walce z przywarami różnych stanów społecznych, które to wady zawsze były, są i pewnie będą, ale dzięki takim pisarzom jak Krasicki łatwiej jest je identyfikować i się im po prostu nie poddawać.

Ocena pracy

Zgłoś błąd

Szukaj materiałów

© 2022 Wszystkie prawa zastrzeżone | All rights reserved Regulamin Polityka prywatności

Porozmawiaj z nami

Wybierz interesujące Ciebie tematy

Dane kontaktowe

!
!
!

Dla firm

!